Geografia

Region Alzacji ma wydłużony z północy na południe kształt. Graniczy od północy i wschodu z Niemcami, od południa ze Szwajcarią i regionem Franche-Comté, a od zachodu z Lotaryngią.

Położony jest na nadrzecznej równinie, ograniczonej od wschodu Renem, a od zachodu masywem Wogezów. Do głównej doliny schodzą z zachodu na wschód doliny mniejszych dopływów Renu. Znajdują się tu rozległe tereny leśne, głównie w Wogezach oraz na północy departamenty Bas-Rhin (lasy Haguenau).

Alzacja

Stolica Strasburg Ludność (1999)
• ogółem
• gęstość
1 734 145
209 os./km² Powierzchnia 8 280 km² Departamenty 2 Arrondissement 13 Kantony 75 Gminy 903 Prezydent regionu Philippe Richert Departamenty Dolny Ren (67)
Górny Ren (68) Położenie na mapie Francji
Strona internetowa regionu

Alzacja (fr. Alsace, niem. Elsass, al. Elsàss) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem. Składa się z dwóch departamentów: Dolny Ren na północy oraz Górny Ren na południu. Historyczna Alzacja obejmowała jeszcze niewielki obszar wokół miasta Belfort, który obecnie tworzy departament Territoire-de-Belfort.

• 1648: traktat westfalski przekazał Alzację Królestwu Francji,
• 1790: Alzacja została podzielona na dwa departamenty Bas-Rhin i Haut-Rhin,
• 1871: traktat frankfurcki – Alzację (bez okolic Belfort) wraz z Lotaryngią przyłączono do Rzeszy Niemieckiej
• 22 listopada 1918: oddziały francuskie wkroczyły do Strasburga,
• 1919: traktat wersalski zapewnił Francji zwrot Alzacji,
• 1940-1944: III Rzesza niemiecka ponownie zajęła Alzację,
• 23 listopada 1944: generał Leclerc zajął Strasburg, Alzacja znowu francuska.

Ludność

Alzacja, zajmująca powierzchnię 8280 km², jest najmniejszym regionem administracyjnym Francji metropolitalnej. Jednocześnie należy do najgęściej zaludnionych – na 1 km² przypada średnio 217 osób. Największym miastem regionu jest jego ośrodek administracyjny – Strasburg, w którym mieszka ponad 270 tys. mieszkańców. Inne większe miasta to: Miluza (111,3 tys.), Colmar (65,7 tys.), Haguenau (33,3 tys.), Schiltigheim (31,8 tys.), Illkirch-Graffenstaden (24,6 tys.) oraz Saint-Louis (20,1 tys.).

Gospodarka

Region Alzacji jest obszarem o zróżnicowanej gospodarce – jest to m.in.:

Znacząca część ludności alzackiej posługuje się płynnie miejscowym językiem – alzackim – który jest dialektem języka niemieckiego z pewnymi zapożyczeniami z francuskiego. Przez długi czas był on językiem rodzimym dla większości Alzatczyków. W okresach 1871-1919 oraz 1940-44, gdy tereny te podlegały władzy Niemiec, językiem urzędowym był niemiecki. Mimo to w niektórych górskich dolinach Wogezów, nawet w tych okresach, istniały osady, w których ludność posługiwała się wyłącznie językiem francuskim.

• uprawa winorośli i produkcja win, np. rieslinga zwłaszcza między miastami Sélestat i Colmar
• uprawa chmielu i browarnictwo (okolice Strasburga)
• przemysł leśny
• przemysł wydobywczy (fosfaty to głębinowe kopalnie soli potasowych m.in. pod Miluzą. Część z nich została już zamknięta i przekształcona w tzw. obszary przemysłowe zones industrielles z siedzibami firm prowadzących inną, niż wydobywczą działalność wytwórczą i usługową)
• przemysł samochodowy (w Miluzie)
• turystyka

Flaga

Historyczna flaga Alzacji składa się z dwóch części (pasm) : pasek czerwony na górze i biały na dole. Odnosi się ona do XIX w., kiedy to kolory biały i czerwony często występowały w herbach miast i rodów alzackich. 25 czerwca 1912 roku parlament Elsaß-Lothringen uznał tę flagę za symbol regionalny.

Historia

Najważniejsze daty:

Herb

Herb Alzacji jest połączeniem herbu departamentu Bas-Rhin (pierwsza część) i herbu departamentu Haut-Rhin (druga część).

Język

Językami urzędowymi są: francuski i niemiecki (dialekt alemański)