Brytyjskie nazwy miejsc występują na terenie całej Anglii, najczęściej jednak w West Country, część przykładów podano poniżej:

Dover od dubrīs = "wody"

Thames od tamesis

Nazwy miejsc

Język brytyjski przetrwał do dnia dzisiejszego w nazwach niektórych miejsc i rzek. Jednakże, niektóre z nich mogą wywodzić się z języka staroceltyckiego. Najlepszym przykładem jest nazwa rzeki Avon, która pochodzi z brytyjskiego abona "rzeka" (por. walijski afon, kornwalijski avon, irlandzki abhainn, bretoński aven).

Lista nazw pochodzących z języka brytyjskiego

Język brytyjski

Język brytyjski – język używany w starożytności w Brytanii, przodek współczesnych języków z podgrupy brytańskich języków celtyckich. Używany na terenach południowej i środkowej Brytanii aż do południowej Szkocji. Możliwe, że był używany także w północnej części Szkocji, skąd w średniowieczu został wyparty przez gaelik. Do dnia dzisiejszego nie zachowały się praktycznie żadne źródła pisane tego języka. Przetrwała jedynie inskrypcja na metalowym wisiorku odkrytym w roku 1979. Kontynuację języka brytyjskiego stanowią współczesne języki walijski, bretoński i kornwalijski.

Niektóre brytyjskie nazwy są znane współcześnie, jednakże wyszły z użycia.

Britain od britani = "pomalowani (ludzie)"

York od ebor-acon = "miejsce gdzie rosną cisy " (w wolnym tłumaczeniu)

Thanet od tan-arth = "fire-height"

Avon od abonā = "rzeka"

Severn od sabrīna

Kent od cantus = "granica"