Pismo ogamiczne ma postać kresek, umieszczonych prostopadle lub skośnie na jednej osi. Ogamy podzielone były na cztery grupy zwane aicme, zawierające po pięć znaków każda. Trzy pierwsze aicme zawierały spółgłoski, a ostatnia aicme zawierała wszystkie samogłoski. Inskrypcje na grobach, stelach i kamieniach pisane były pionowo (oś pisma położona pionowo, z prostopadłymi kreskami) i czytane z dołu do góry. Natomiast pismo ogamiczne w manuskryptach zapisywano tak, że oś pisma była położona poziomo – wtedy czytano znaki z prawa na lewo.

Pismo ogamiczne

Pismo ogamiczne – pismo alfabetyczne używane do zapisu języków celtyckich. W jezykach celtyckich i po angielsku pismo nazywa się ogham.

Spółgłoskowe Arabskie • Aramejskie • Fenickie • Hebrajskie • Południowoarabskie • Syryjskie • Ujgurskie • Tengwar • Tifinagh Alfabetyczno-sylabiczne Inne Etiopskie • Jawajskie • Kanadyjskie • Sogdyjskie • Varang kshiti Sylabiczne Afaka • Bamum • Bopomofo • Man'yōgana • Cypryjskie • Czirokeskie • Geba • Hiragana • Katakana • Linearne A • Linearne B • Mende • Nüshu • Vai • yi Logograficzne Pseudoalfabety Alfabet fonetyczny ICAO • Alfabet Morse'a • Alfabet semaforowy • Międzynarodowy Kod Sygnałowy Alfabety fonetyczne Międzynarodowy alfabet fonetyczny • Slawistyczny alfabet fonetyczny • X-SAMPA

Inskrypcje nagrobne zapisane pismem ogamicznym z IV-VIII wieku odnaleziono na terenie Irlandii, Walii, Szkocji i wyspie Man.