Wilhelm I (król Niderlandów)
Wilhelm I Holenderski, urodzony jako Wilhelm Fryderyk (z domu Oranje-Nassau) 24 sierpnia 1772 w Hadze, zmarł w 12 grudnia 1843 w Berlinie. W latach 1815-1840 król Zjednoczonych Niderlandów (tzn. Holandii i Belgii oraz wielki książę Luksemburga).
W latach 1793-1795 prowadził wojnę z Francją. W 1806 wstąpił do wojska pruskiego, a w 1809 do austriackiego. W 1815 został królem zjednoczonej Holandii i Belgii, jednak jego nieudolne rządy doprowadziły do oderwania się Belgii w 1830. W 1840 abdykował.
Był synem Wilhelma V Orańskiego i jego żony Wilhelminy. Do 1813 nosił tytuł książę Wilhelm VI Orański.
W 1791 ożenił się z Fryderyką Luizą (Wilhelminą von Hohenzollern) – córką króla Prus, Fryderyka Wilhelma II, z którą miał 3 dzieci:
- Willema Frederika George'a Lodewijka, króla Wilhelma II (ur. 1792),
- Willema Frederika Karela, księcia Fryderyka (ur. 1797),
- Wilhelminę Frederikę Louise Charlottę Mariannę, znaną na ziemi kłodzkiej jako księżniczka Marianna Orańska.
Kiedy Fryderyka Luiza zmarła (w 1837), ożenił się powtórnie z hrabiną Henriettą d'Oultremont de Wegimont (Berlin 1841). Po dwóch latach Wilhelm zmarł.